1 hellar, 2a-2b gravhaug, 3a-3b gravhaug, 3c åkerhakk, 4a-4b høystakktuft, 5a vegfar, 5b vad

Restar etter to gravhaugar frå jernalderen
På toppen av ryggen like søraust for vegen, ligg restane av to gravhaugar (3a og 3b på kartet over). Dei viser att som låge forhøgingar, og ein kan tydeleg sjå at stein er lagt opp langs kantane. I dag er området nytta til beitemark, og begge haugane er overvaksne av gras.

Fjerna gravfelt og hustuft
Tidlegare låg det eit gravfelt som omfatta ni gravhaugar (sju runde haugar, ein langhaug, ei langrøys) og ei hustuft (nr.10 b) i dette området (sjå kartet under).
I tilknyting til hustufta var det fleire steingardar. Fleire av gravminna hadde grop i toppen etter tidlegare gravplyndring. Gravminna har vore lett synlege i det flate Jærlandskapet. Flesteparten av fornminna er truleg blitt fjerna i samband med dyrking opp gjennom åra.

Funn frå gravfeltet
To av gravhaugane (nr. 4 og nr. 7) blei undersøkte av Peder Heskestad i 1933. Den eine haugen, ein rundhaug, var 11,5 m i diameter og 1,7 m høg.Her blei det funne våpen (delar av sverd og spyd) og eit heilt leirkar. Karet er spannforma, ein type vi veit blei brukt i folkevandringstida (350 - 550 e.Kr.), den siste perioden i eldre jernalder. Våpna viser at ein mann er blitt gravlagt her. Den andre haugen, ein langhaug, var 13 m lang, 4 - 5 m brei og 1 m høg. Midt i haugen låg eit 1,75 x 1 m stort brannflak. Her fanst brende bein og flesteparten av oldsakene: ei ringnål av bronse frå vikingtida (800 - 1050 e. Kr.), stykke av glasperle, spinnehjul til handtein, stykke av kleberkar og eit stykke slagg.

Skår av leirkar, kitt til trekar, jern- og flintstykke blei funne i sørvestenden av haugen. Desse funna representerer truleg ei anna grav. Bronsenåla er av ein type som først og fremst er brukt av kvinner. Spinnehjul til handtein var kvinna sin reiskap, brukt til å spinna garn. Funna fortel at ei kvinne er lagt til kvile sentralt i haugen. Kven som er gravlagt i ytterkanten av haugen, gir ikkje funna svar på.
Ein tredje gravhaug blei ulovleg fjerna i 1949. Han var 12 m i diameter og 0,5 m høg. Nord for sentrum i haugen fanst eit gravkammer av reiste heller, som var 1 - 1,5 m langt og 0,6 - 0,7 m breitt og djupt. l kammeret blei det funne eit beger av leire. Det blei ikkje påvist bein eller kolrestar. Alderen på grava er vanskeleg å fastslå, men leirkaret tyder på ei datering til eldre jernalder.

Gravskikk i jernalderen
I løpet av jernalderen (500 f.Kr. - 1050 e.Kr.) blei folk oftast gravlagde i haugar og røyser, som anten var runde eller avlange. Dei fleste gravfelta i Rogaland som er undersøkte av arkeologar, har funn frå eldre jernalder (200 - 550 e.Kr.). Ofte er den døde gravlagt ubrent i mannslange kister av stein, men det finst også døme på at den døde er brent saman med gravgåvene. Branngravskikken førekom også i yngre jernalder (550 - 1050 e.Kr.), noko sentralgrava i den undersøkte langhaugen på Øksnevad viser. Gravfeltet her var sannsynlegvis gravplassen til ein gard som låg like i nærleiken.

Åkerhakk
Mellom dei to gravhaugrestane, langs kanten av ryggen dei ligg på, finst eit åkerhakk. l nordskråninga av ryggen har det lege ein åkerlapp, medan området oppå blei nytta til beite. l grensa mellom to ulikt drivne jordlappar blir åkerhakk utvikla. Ulike erosjonseigenskapar medfører transport av jordmassar nedover det hellande terrenget. Her blir det bygd opp ei forhøging, ei åkerrein (sjå skisse). Dette merket i terrenget kan gi informasjon om tidlegare jordbruksdrift. Om åkerhakket skriv seg frå folkevandringstidsgarden eller seinare tider, kan vanskeleg avgjerast fordi dei andre spora etter gardsanlegget nå er borte.